zaterdag 23 augustus 2014

Jan Jacob Slauerhoff - Afrikaansche elegie



Krige fan Eeltsje juster in prachtich boekje, it ferneamde fers 'Afrikaansche elegie' fan Slauerhoff mei tekeningen fan Tinus van Doorn (1905-1940). It earste fers dat ik oait foar publyk foardroech, kompleet mei mûtse en knuffelpapegaai.


Afrikaansche elegie 

Hij zit op 't platform van zijn factorij. 
De gele Congo kabbelt traag voorbij 
Met onophoudlijk borrelend rumoer. 
Onder de spleten van den bamboevloer 
Drijven boomstammen door en krokodillen. 
Hij mijmert bitter: ,,Dit is mijn idylle. 
't Is in Europa Zondag, overal,
In Brest, Bordeaux, aan iedren havenwal. 
En in die steden zijn zachtzonnige straten 
Nu onbereden en vredigverlaten. 
In alle kerken zingen kalme koren, 
Ook buitenstaanders kunnen psalmen hooren. 
Vanavond danst de dronken varensgast 
Met zijn barmeid, tot hij is volgebrast, 
Terwijl ik hier zit voor een slecht glas toddy, 
Moeheid van zes jaar tropen in mijn body. 
Ik heb al sinds verleden week geen zin 
In de omhelzing van mijn negerin, 
Die voor mijn eet- en minnelust moet zorgen, 
Mij weldra op een goeden nacht zal worgen 
En braden voor haar broer, het opperhoofd; 
Zij heeft het hem, toen ik haar kocht, beloofd.
't Woord dat zij krijschte, dat ik heb vergeten, 
Maakt me in doorkoortste droomen wild bezeten.” 
Hij schiet drie malen zijn revolver af: 
Een aap valt uit zijn klapperboom in 't graf 
Dat plotsling uit de bruine modder gaapt, 
Waar 'n kaaiman sliep - die weldra verder slaapt. 
Dan draait een schor geschreeuwde gramofoon; 
Een twostep schalt - wanhopig monotoon. 

Uit het geboomte aan de' oever snort een pijl: 
Een oogenblik hoopt hij zijn dood, zijn heil, 
Zooals een kind bij 't vallen van een ster 
Een hartewensch snel stamelt; maar 't is ver 
Mis, het gevederd moordtuig trilt in 't hout, 
Verward gekraak verwijdert zich in 't woud...


.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen