dinsdag 13 maart 2018

Rottefalle

                   Douwe Kalma (1896-1953) 

Fier út ’e wei, om súv’rens fûn of net te finen, 
hâldt er ’m grut – hy sit net sljucht of rjucht, 
mar ûnmeilydsum achter swiere gerdinen. 
Ut it sintrum wei, berôve fan syn frucht, 

gjin folkje te bekennen om te ferbinen, 
is der folle ding, dat er net rjucht sjucht. 
Wêrom foar ’t ûngelyk jin wei te winen, 
as de rop sa fier foar de died út fljucht? 

In dei yn strykljocht – Aldgilles stapt út. 
De kronkeldyk del strampelt it einbeslút 

fan ’15 en ’40. It doarp wit fan neat, 
seit trusten en slommet yn syn eigen steat, 

as de fijân fan ’e Franken mis in meter rint, 
syn útfeart oer de Noardseestrannen wint.



.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten